Oprichting Ducati

In 1926 richtte de Ducati familie en anderer Bolognese investeerders de Società Radio Brevetti Ducati op in Bologna. Men produceerde met dit bedrijf componenten voor de groeiende industrie in radio transmissies, gebaseerd op Adriano Ducati’s patenten. Het eerste product, de Manens condensator voor radio's, werd snel opgevolgd door anderen en werd behoorlijk populair in gebruik over de gehele wereld. Het stelde het bedrijf in staat om met verschillende produkten te groeien en het respect in de industriële wereld te verdienen.

Op de eerste juni 1935 werd de hoeksteen gelegd van de fabriek in Borgo Panigale. Dit nieuwe complex was een modern en ambitieus project en zo ontworpen dat het dienst moest gaan doen als het industriële en technologische middelpunt van Bologna. Gedurende deze periode wist de Ducati industrie zich over de landsgrenzen verder uit te breiden en opende kantoren in London, Paris, New York, Sydney en Caracas om zo een directere service en after-sales te kunnen bieden aan de klanten.

De Tweede Wereldoorlog was net als voor iedere andere industrie in Italië een zware periode voor Ducati. De Borgo Panigale fabrieken werden met de grond gelijk gemaakt in 1944. Dit voorzien hebbend waren de Ducati broers reeds begonnen met het bestuderen en plannen van nieuw te introduceren producten om deze te introduceren op de wereldmarkten wanneer het conflict zou zijn beslecht.

In 1946 verscheen de Cucciolo ten tonele; dit kleine hulpmotortje voor fietsen zou de meest bekende ter wereld worden. In de eerste plaats werd het verkocht als los te assembleren artikel op de fiets maar al snel werd er een frame voor geconstrueerd. Dit gebeurde door Caproni in Trento (een bekend merk in aeronautische ontwikkelingen) en was gebaseerd op een Capellino patent. In een korte tijd evolueerde de Cucciolo tot een miniatuur motorfiets. Dankzij ondermeer het succes van dit machientje werd Ducati een bekend merk in de gemechaniseerde sector.

1952 werd het jaar waarin de futuristische Cruiser 175 cc werd geboren, met een elektrische starter en een automatische transmissie. In 1953 kwam Ducati naar buiten met een economisch gunstige maar spartaans aandoende 98 cc, welke al snel werd opgewaardeerd naar een 125 cc.

In 1954 haalde men een persoonlijkheid binnen die een legende zou worden in de Ducati gelederen, ontwerper Fabio Taglioni. Als leraar aan de Technische School van Imola had Taglioni al meerdere ontwerpen gemaakt waarvan allen een origineel technisch karakter en een goede prestatie lieten zien. De Taglioni design, avant-garde en non-conformistisch, werd alom geprezen op alle races. Vanaf zijn debuut bij Ducati heeft de ontwerper getracht om de kwaliteit van zijn ontwerpen te demonstreren door participatie op lange afstand races als een Milano-Taranto en de Giro d’Italia. 

Aan het eind van 1956 produceerde Ducati ook de viertakt Tourist 174 en de Special en Sport models met uitzonderlijk redelijke prestaties (110-120-135 km/h). Deze modellen werden op de 1957 Milan Salon getoond, samen met het America model. 

Gedurende 1958 produceerde men ook de 200 cc “Elite”. Ook het jaar van de introductie van het desmodromisch systeem, waarmee Taglioni zich had beziggehouden sinds 1955. Dit project resulteerde in de beroemde tweecilinder 250 cc in 1960. Deze werd bij Ducati ook besteld door de wereldberoemde coureur Mike Hailwood.

In 1964 werd het 250 cc model toegevoegd aan de commerciele ééncylinders, in de Diana, Monza, Aurea, en later GP types. Goed voor zo'n 150 km/h – een behoorlijke prestatie in die tijd. Dit model was mede van invloed op de ontwikkeling van ééncylinders als de 250, 350 en welbekende 450 cc “Scrambler”. De in 1964 gelanceerde Mach 250 was in staat om snelheden tot 150 km/h te halen en won daarmee de harten van vele motorsportfans over de hele wereld. 

In 1968 betoverde Ducati motorenthousiastelingen met de magische prestaties van de 450 Mark 3D (reed meer dan 170 km/h), het eerste productiemodel Ducati met desmodromische distributie. Desmodromisch: de beide bewegingen van de klep worden beheerst. Zie het als een boomstam die je doorzaagt. De heen én weergaande beweging wordt beheerst. Een niet-desmodromische bediening is bijvoorbeeld een deurklink; naar beneden wel, omhoog niet. Met het lichtten van in- en uitlaatkleppen gebeurt in conventionele blokken hetzelfde. De klep wordt door de nokkenas neerwaarts bedient. Het sluiten gebeurt onder veerspanning. Bij een desmodromische klepbediening gebeurt dit ook door de nokvorm. 

In 1972, na het succes in Amerika in de begin jaren zestig met de Scramblers wilde Ducati verder met de succesformule als toegepast in het thuisland, in het bijzonder met de desmodromische 450. Aan het einde van de jaren zestig was er een ware explosie van zogeheten 'maxibikes'.  En opnieuw had ontwerper Taglioni voor Ducati een winnend wapen achter de hand. Op 23 april 1972 arriveerde Ducati weer op de racebaan. Ditmaal op de Imola 200 Miles met een nieuwe tweecylinder desmodromic 750. Bestuurd door Paul Smart en Bruno Spaggiari waren deze goed voor een eerste en tweede plaats. De exceptionele 750 Supersport werd daarop uitgebracht als uitloper van deze spectaculaire overwinning. 

In 1978 werd Mike Hailwood, die was opgegroeid met Ducati ééncilinders, eerste op de prestigieuze Isle of Man Tourist Trophy waarbij hij vriend en vijand verraste met deze Formula 1 TT overwinning. De motorfiets was een opgetopte Supersport met een inhoud van 900 cc. Als beloning voor Mike's uitzonderlijke inzet gedurende de jaren bracht men een prachtige limited edition 900 SS Mike Hailwood Replica uit.

In 1983 werd Ducati overgenomen door Claudio en Gianfranco Castiglioni en werd daarmee deel van de Cagiva Group. Met deze verandering in het management was de groep in handen van twee grote racefans welke samen Ducati naar de vele triomfen zouden leiden in de Superbike era.

De 851 debuteert in Daytona met Marco Lucchinelli als coureur. Het avontuur begint in 1988 met Marco Lucchinelli op zijn uitstekend rijdende 851, geconstrueerd door ontwerper Massimo Bordi. Onder de leiding van de Castiglioni broers breidt Ducati zijn marktaandeel uit, introduceert nieuwe modellen, verhoogd de productie van motoren met een hogere cilinderinhoud en intensiveert de activiteiten op racegebied.

In 1993 werd de Argentijnse ontwerper Miguel Galluzzi zwetend wakker met het idee van de Monster. En voor de ogen van de vele enthousiastelingen ontstond een echte Ducati naked bike. De motorfiets was gestript totdat enkel de essentiële delen nog intact waren. Het vertegenwoordigde een unieke interpretatie van motorplezier en de introductie van een nieuw type motorfiets, de 'naked-bike'. 

De rijke Ducati motorsport traditie continueerde men met de komst van de 916 in 1994. Een nieuwe door Ducati aangezwengelde revolutie op motorgebied. Ditmaal een topprestaties leverende 916 als belichaming van een motorsport categorie. Met de 916 werd de combinatie tussen technologie, stijl en prestaties naar een maximum niveau gebracht. Ducati wist opnieuw een uitstekende balans te vinden tussen vorm en functie, logica en emotie. Door de meest prestigieuze motorbladen in de wereld werd de 916 uitgeroepen tot “Motorcycle of the Year”.De Supermono, één van de mooiste voorbeelden van motorfietsdesign in de geschiedenis, werd in dezelfde periode vervaardigd.

In 1995, ondanks de vele innovaties en racesuccessen, kwam Ducati opnieuw in een financieel dal terecht. De cashflow was voor een groot deel opgeslokt door de zusterbedrijven binnen de Castiglioni groep.

In 1996 werd Ducati overgenomen door de Texas Pacific Group, een Amerikaanse investeringsmaatschappij. Deze bracht de nodige financiële middelen mee en een nieuwe groep met internationale managers. Tegelijkertijd werd de ST familie geïntroduceerd zodat ook Ducati een marktaandeel kon veroveren in het sport-touring segment van de markt. 

Het nieuwe management team, tezamen met de oude groep ontwikkelaars, zijn verantwoordelijk voor een stijgende productontwikkeling en kwartaal na kwartaal worden er verkooprecords gebroken. Het grootste succes in deze periode was de Monster Dark. Deze was in Italië zelfs best verkopende motor in 1998 en 1999.

Ducati gooit daarbij ook de bedrijfsstrategie om en gaat van een productiegericht bedrijf om naar een entertainment leverend bedrijf. Men levert nu een motorrijervaring, opgebouwd rondom de eigen technisch hoogstaande producten waarbij ook gebruik wordt gemaakt van de (race)historie, accessoires en toebehoren. Ook word er een lijn met kleding en merchandise opgezet. Het eerste World Ducati Weekend onderstreept de nieuw ingeslagen weg van de Ducati Community en brengt in Misano 10,000 Ducatisten van over de gehele wereld bij elkaar. Het uitluiden van het oude millenium doet Ducati door op 24 maart 1999 naar de beurs te gaan met de Ducati Motor Holding bij de New York en Milan Stock Exchanges.

De MH 900E was de eerste motorfiets die exclusief op internet kon worden gekocht. Pas enkele weken in het nieuwe millennium werden er door tweeduizend verschillende kopers deze gloednieuwe, door Pierre Terblanche ontworpen, motorfiets gereserveerd. Door het succes van dit 'proefballonnetje' vestigde Ducati een deel van de strategie en marketing op het internet met Ducati.com als een apart bedrijf, waarmee Ducati als één van de eerste motorfietsmerken het belang zagen maar ook de vruchten plukten van de mogelijkheden van internet. Het Ducati Corse seizoen werd afgesloten met de alweer negende overwinning van de fabriekstitel. Dit ondanks het gedwongen vertrek van de kleine grote "King" Carl Fogarty, na een zware val gedurende de kwalificatie in de SBK World Championship op Phillip Island eind maart van dat jaar. Ducati organiseert de eerste rijschool voor vrouwen. Dit was een eerste stap in Ducati’s nieuwe toenadering tot vrouwen, gebaseerd op de specifieke eigenschappen en behoeften. 2000 was ook het jaar van een een nieuwe online verkoop aktie. Na de MH 900E and the 996R werd de Monster S4 Fogarty met een enorm succes via Ducati.com verkocht. Geheel in lijn der verwachting van Ducati’s Internet strategy. Midden juli viert het bedrijf de productie van de 100.000ste Monster sinds 1993. Een nieuw designproject wordt aan het publiek voorgelegd gedurende de Milan Fair: de Multistrada. Het bijzondere is dat Ducati de bezoekers en klanten laat meepraten over het vervolg van dit basisontwerp nog voordat het uiteindelijke design klaar is!

In de tussentijd, met een prachtige dubbele zege in Assen, wint Troy Bayliss de 2001 World Superbike Championship voor Ducati, ook nog eens op de 75e verjaardag van het bedrijf. Troy Bayliss wordt daarmee de vijfde rijder die de meest prestigieuze en bevochten wereldtitel binnenhaalt in de wereld van productiemachines. Ducati Corse kondigt tevens aan dat het wil gaan deelnemen in de GP World Championships van 2003 met hun nieuwe Desmosedici motorblok.
2001 zal ook de geschiedenis ingaan als het jaar waarin Bruno Cavalieri Ducati komt te overlijden, de laatste van de drie broers die het bedrijf oprichtten. En ook Fabio Taglioni, bekend als Doctor T, vader van het 90° tweecilinder motorblok, het karakteristieke blok van Ducati.

Het grootste evenement voor Ducati is de derde WDW (World Ducati Week), de jaarlijkse Ducati bijeenkomst welke nu een hele week duurt.
De 999, voortvloeiend uit de onsterfelijke 996, brengt ons wederom op een nieuw markeringpunt voor for ultra-sports rijders in de komende tien jaar. De erkenning van het model komt met "Bike of the Year" ondermeer van het toonaangevende British Motorcycle News magazine. In de Superbike World Championships wint Ducati haar elfde fabriekstitel dankzij de onvoorstelbare vaardigheid en lef van de fabrieksrijders. In lijn met de gekozen koers aangaande Ducati People wordt als eerbetoon aan deze mensen een wereldwijde campagne opgestart waarin Ducati rijders en medewerkers in 1998 in het zonnetje worden gezet en onderdeel worden van de nieuwe advertenties.
En eindelijk, na drie jaar intensief ontwikkelen wordt het lange wachten beloont met de geboorte van Ducati Multistrada.

Ducati komt in 2003 terug op startlijn met coureurs als Troy Bayliss and Loris Capirossi, samen met het Desmosedici V4 motorblok, het resultaat van een lang en fascinerend ontwikkelingsproces. Het resultaat in dit debuutjaar breekt elke verwachting: één eerste plaats, twee eerste plaatsen, zes derde plaatsen, drie pole positions en een tweede plaats in de fabrieksclassificatie. In de World Superbike Championships wint Ducati de coureurstitel met Neil Hodgson en wederom de fabriekstitel. In oktober presenteert men op de Tokyo Fair drie nieuwe concept bikes, de Sportclassic modellen. Na een warm onthaal over deze modellen komen ook vanuit de wereld op de bekendmaking positieve reacties. Verder is het zo dat op de internetsite een enorme response komt. Ongeveer 310.000 bezoekers van de site spreken zich lovend uit. Gesterkt door zoveel enthousiasme neemt men alle drie de Sportclassic modellen in productie – en opnieuw gaat een droom over in realiteit.

In december 2005 kwam Ducati weer in Italiaanse handen en werd overgenomen door Investindustrial Holdings. 

In 2006 werd de Desmosedici RR gelanceerd op de Italian MotoGP in Mugello. De Superbike 1098, de succesvolle opvolger van de 999, werd uitgeroepen tot motor met het "Beste Design".

Gabriele Del Torchio wordt de nieuwe CEO in mei en neemt daarbij de leiding over van Federico Minoli. In juni organiseert men weer de WDW2007 op het Misano Adriatico circuit dat in vier dagen werd gevierd door meer dan 50.000 mensen en  20.000 motoren. In dit jaar komen er drie nieuwe modellen uit: de 1098, de Hypermotard en de Desmosedici RR. Het meest memorabele moment van 2007 is dat in dit Ducati voor het eerst in 33 jaar als Italiaans merk de MotoGP Wereldtitel wint met Casey Stoner en de Desmosedici GP07 op 23 september 23 op het Motegi circuit in Japan.

De 1098 krijgt een broertje, de 848. Met de 1098R is Ducati de eerste fabrikant die echt traction control in een productiemachine introduceert. Hoewel de motor daadwerkelijk ee cilinderinhoud heeft van 1198cc besloot het bedrijf de motor te hernoemen naar 1098. De reden is de negatieve perceptie van de Amerikanen omdat hun belastingformulieren hetzelfde cijfer hebben. Troy Bayliss wint zijn derde en laatste World Superbike kampioenschap en vervult zijn doel om drie kampioenschappen te winnen op drie verschillende generaties van de Ducati superbike: 998, 999 en 1098.

De Multistrada is geheel vernieuwd en voorzien van elektronische verbeteringen. Vier verschillende modi zorgen voor aanpassingen in het vermogen en de traction-control instellingen.. Het S-model maakt het ook mogelijk om met behulp van electronica een aanpassing te doen van de Ohlins vering. 

De Diavel. Een eigen design en een niet-in-een-hokje te plaatsen robuuste motor.Een andere gedurfde stap, maar een die niet zo veel als een verrassing kwam, was de overstap van Valentino Rossi van Yamaha naar het Ducati MotoGP team ter vervanging van Casey Stoner, die overliep naar Honda.

Op 18 april 2012 werd bekendgemaakt dat de autofabrikant Audi het merk Ducati voor 860 miljoen Euro had overgenomen. De bedrijfsschuld van Ducati bedroeg toen 200 miljoen Euro.

In 2013 komt Ducati met de Hyperstrada, hyper prestaties, extreme veelzijdigheid en de  Hypermotard SP. Een compromisloos sportieve fiets, klaar om elke uitdaging aan te gaan. De prachtige Diavel Strada en de 1199 Panigale R worden uitgebracht. Ducati's Multistrada 1200, vier motoren in één en neemt net als de Streetfighter 848 en Streetfighter S een eigen plek in op de weg.